Güleyva

GÜLEYYA

Sevgili Güleyya
Deliksiz uykulara gözü düşen 
göynük  satırlarıma 
başlamadan önce selam eder 
ķömürden kara / mı desem /
çolpandan başat / mı?
sancımın coğrafyası
gözlerinden öperim. 
Sevda’nın  yaraları 
sağalmaktan uzak / Lokman 
“Evinize götürün artık sızı’yı” dedi.
Ne kadar görür bundan sonra 
dünyayı bilinmez
Allah’tan ümit kesilmezmiş
Esmer Hasret’in gözü yollarda 
“Şeb-i Arus ne zaman?” der durur.
Buralar bildiğin gibi 
çekik gözlü bir zaman
an an gidip geliyor 
grileşti bulutlar 
Sorma dalgalı mavi çarşafı
çakıl taşlarıyla başı belada 
iskeleyle arası hiç iyi değil
Güneş ve ay barıştılar 
Karanlık ve aydınlık eşit bu sıralar
Birkaç ay sonra küserlerse
Hiç şaşmam 
Eminim ki adaletsizlikten olur bu
Bilirsin sevgili Güleyya! 
Nefret ederim tellal koğuculuğundan
Benden duymuş olma ama 
Sevda Dumanı’nı konuşurken görmüşler
gök kubbenin dantelleriyle
Papatyalı’da ne var ne yok
Sen de havadis yaz ikliminden
Bu ilkyaz görüşelim olur mu?
Benli kalbini öpüyorum
Yürek Sızı’n

Gülçin Yağmur Akbulut